een zoete ontmoeting met traditie en natuur
Het is vroeg in de ochtend in Sri Lanka. De lucht is nog koel en vochtig, en de geur van kaneel, kokos en tropische bloemen hangt in de lucht. Terwijl ik over een smal zandpad loop, hoor ik het zachte gezoem van bijen tussen de bomen. Even verderop verschijnt een man met een brede glimlach en een strooien hoed. Dit is Kumara, een lokale imker uit het binnenland van Matugama. Hij wijst naar een rij uitgeholde boomstammen die aan touwen in de schaduw hangen. “Dat zijn mijn bijenkasten,” zegt hij trots. Geen moderne houten dozen of metalen roosters – maar eenvoudige, natuurlijke schuilplaatsen die perfect opgaan in hun omgeving. “De bijen houden niet van verstoring,” legt hij uit. “Wij laten ze leven zoals zij dat willen.”
Een eeuwenoude kunst
In Sri Lanka is bijenhouden geen nieuw beroep. Kumara vertelt dat zijn grootvader al honing verzamelde uit de bossen, lang voordat er toeristen of moderne bijenkasten waren. De Aziatische honingbij, kleiner dan onze Europese soort, leeft hier al duizenden jaren. En ze produceert een honing die – geloof me – je nooit vergeet. Wanneer ik een lepel proef, proef ik niet alleen zoetigheid, maar ook iets kruidigs, bijna mysterieus. Kumara glimlacht: “Dat is de kaneelbloesem. De bijen vliegen graag naar de bomen aan de rand van het dorp.”
🌴 Natuurlijke harmonie
Wat me het meest raakt, is hoe harmonieus alles hier samenkomt. De bijenkasten hangen tussen mango- en papajabomen, terwijl op de achtergrond vrouwen op de theeplantages aan het werk zijn. Alles leeft in balans – de planten, de bijen, de mensen.
In Europa zou een imker zich druk maken om varroamijten of industriële honingopbrengst. Hier draait het meer om respect dan om rendement. De bijen krijgen rust, ruimte en tijd. “We nemen alleen wat ze kunnen missen,” zegt Kumara. “De rest is voor henzelf.”
De smaak van het eiland
Elke regio op het eiland heeft zijn eigen honing. In het zuiden proef je een zachte, bijna bloemige kokosbloesemhoning. In de heuvels bij Kandy is de smaak kruidiger, met tonen van kaneel en kruidnagel. En langs de kust vind je honing van wilde bloemen, verzameld door de grote rotsbij (Apis dorsata), die haar nesten hoog in de kliffen bouwt – een spectaculair gezicht.
🌿 Meer dan alleen honing
Wat me opvalt, is dat bijenteelt hier niet alleen een traditie is, maar ook een manier van leven en overleven. In sommige dorpen leren vrouwen hoe ze honing kunnen oogsten en verkopen als bijverdienste. Kleine NGO’s helpen met training en eenvoudige materialen, zodat families een duurzaam inkomen kunnen opbouwen. En terwijl ik luister naar de verhalen van Kumara, besef ik dat deze bijen niet alleen bloemen bestuiven, maar ook hoop verspreiden.
